Varılan yer değil, yaşanılan hâl.
Henüz Başlanmamış Şeyler
Her sabah, bir şans daha doğar.
Kuşlar dün ötmeyi ertelemedikleri için şarkı söyler.
Güneş, dün batmayı ertelemediği için yeniden doğar.
Peki ya sen?
Senin şarkıların nerede kaldı?
Senin güneşin, hangi erteleme bulutunun ardında bekliyor?
Hayaller…
Onlar içimizdeki en canlı fısıltılardır.
Yapmak istediklerin, olmak istediklerin, denemek istediklerin…
Bir tohum gibi taşırız onları.
Su isterler, ışık isterler, ilgi isterler.
Ama en çok da zaman.
Biz genelde zamanı bahane ederiz.
“Şimdi değil.” zırhına sararız.
“Biraz daha hazır olayım.”
“Koşullar netleşsin.”
“Sonra bakarım.”
“Ne derler.”
Ama çoğu zaman mesele zaman değildir.
Mesele, ya olmazsa korkusudur.
Ya yarım kalırsa.
Ya beklediğim gibi olmazsa.
Ya ben sandığım kişi değilsem.
Erteleme, tembellikten çok korkuyla ilgilidir.
Hayali koruma çabasıdır aslında.
Çünkü başlamadığın sürece,
hayal hâlâ kusursuzdur.
Ama kusursuz kalan şeyler,
hiç yaşanmaz.
Hayat, her zaman beklediğin yerde durmaz.
Hayat, daha çok adım attığın yerde başlar.
Hayaller, sonsuz bir raf değil;
sonlu bir ömrün en değerli alanlarıdır.
Her “bugün değil” dediğinde
o hayalden bir parça eksilir.
Her “sonra” dediğinde
kendine biraz daha uzaklaşırsın.
Mükemmel an diye bir şey yoktur.
Mükemmel koşullar da.
Ama mükemmel bahaneler vardır
ve onlar insanı yıllarca yerinde tutabilir.
Başlamak her şeyi çözmez.
Ama başlamak, bir şeyi hareket ettirir.
Ne zaman başlarsan,
o zaman başlayacağın önemlidir.
Ve çoğu zaman ihtiyacımız olan şey budur.
Büyük adımlar atmak zorunda değilsin.
Herkes görsün diye yapman da gerekmez.
Küçük, sessiz, sana ait bir başlangıç yeterlidir.
Umut bazen büyük bir inanç olmayabilir.
Hatta bazen öyle bile görünmez.
Yüksek sesle gelmez.
Dünyayı yerinden oynatmaz.
Hayatı bir anda değiştirmez.
Sadece şunu söyler sana:
“Buna bir ihtimal daha verebilirim.”
Yarın, dün ertelediğin bugündür.
Bugün ise, hâlâ elindedir.
Bunu paylaşabilir ve beğenebilirsin;









Bugün ertelediğim ne varsa hepsini tekrar düşünmeye yöneltti beni. Yüzleşmeye cesareti olanlar hayalleri için bugün yaşıyor diyebilir miyiz?.. Elinize sağlık
Umudun bağırmak zorunda olmadığını hatırlattığın için teşekkür ederim.
Bugünün hâlâ elimizde olduğunu bilmek iyi geldi.